اوتیسم یک اختلال عصبی رشدی است که معمولاً در سال‌های ابتدایی زندگی خود را نشان می‌دهد و می‌تواند بر ارتباط، تعامل اجتماعی، رفتار و مهارت‌های فردی کودک تأثیر بگذارد. علت اوتیسم به یک عامل مشخص نیست و عوامل ژنتیکی و محیطی مختلفی در آن نقش دارند.
تغذیه نیز یکی از موضوعاتی است که در روند مراقبت از کودکان مبتلا به اوتیسم اهمیت دارد. برخی کودکان به دلیل محدودیت در انتخاب غذا، مشکلات تغذیه‌ای یا رژیم غذایی محدود ممکن است در معرض کمبود بعضی مواد مغذی قرار بگیرند. ویتامین B12 یکی از مواد ضروری برای عملکرد طبیعی سیستم عصبی و تولید سلول‌های خونی است و در صورت وجود عوامل خطر، بررسی سطح آن می‌تواند اهمیت داشته باشد.
البته وجود کمبود ویتامین B12 به معنای ابتلا به اوتیسم یا علت مستقیم آن نیست و مصرف این ویتامین نیز به‌تنهایی درمان اوتیسم محسوب نمی‌شود. ارزیابی وضعیت تغذیه‌ای کودک بهتر است با توجه به شرایط فردی او و زیر نظر پزشک یا متخصص تغذیه انجام شود. در کنار این بررسی‌ها، مراجعه به بهترین متخصص اوتیسم می‌تواند به ارزیابی دقیق‌تر نیازهای رشدی و درمانی کودک کمک کند.
ویتامین ب 12 چیست ؟
ویتامین B12 یا کوبالامین یکی از ویتامین‌های ضروری بدن است که در تولید گلبول‌های قرمز، ساخت DNA و عملکرد طبیعی سیستم عصبی نقش دارد. دریافت کم این ویتامین می‌تواند در برخی افراد به کم‌خونی، خستگی، ضعف و در موارد شدیدتر مشکلات عصبی منجر شود.
منابع غذایی اصلی ویتامین B12 شامل گوشت، مرغ، ماهی، تخم‌مرغ و محصولات لبنی است. به همین دلیل، کودکانی که رژیم غذایی بسیار محدودی دارند یا برخی گروه‌های غذایی را به طور کامل حذف می‌کنند، ممکن است بیشتر در معرض دریافت ناکافی این ویتامین قرار داشته باشند. کمبود ویتامین ب 12 باید بر اساس علائم، سابقه تغذیه‌ای و در صورت نیاز آزمایش‌های پزشکی بررسی شود. وجود علائمی مانند خستگی، ضعف، رنگ‌پریدگی یا برخی مشکلات عصبی به تنهایی نشان‌دهنده کمبود B12 نیست و تشخیص نهایی باید توسط پزشک انجام شود.
تحقیقات نشان می دهد که کمبود ویتامین ب12 می تواند مشکلات زیادی در تولید سلولی و عملکرد مغز مخصوصا در کودکانی که در حال رشد هستند ایجاد کرده است و ممکن است باعث تاخیر در روند رشدی کودک شود و همچنین تاخیر در گفتار و زبان نشانه کمبود ویتامین ب 12 می باشد.
نقش ویتامین B12 در سلامت کودکان مبتلا به اوتیسم
ویتامین B12 در رشد طبیعی، عملکرد سیستم عصبی و تولید گلبول‌های قرمز نقش دارد. در کودکان مبتلا به اوتیسم، توجه به دریافت این ویتامین زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که کودک رژیم غذایی محدودی داشته باشد یا بعضی مواد غذایی را به‌طور کامل حذف کند. این الگوی غذایی ممکن است دریافت برخی مواد مغذی ضروری را کاهش دهد و در طولانی‌مدت زمینه کمبودهای تغذیه‌ای را فراهم کند.
والدین بهتر است به‌جای مصرف خودسرانه مکمل‌ها، تنوع غذایی کودک، عادت‌های غذا خوردن و نشانه‌های احتمالی کمبود مواد مغذی را زیر نظر داشته باشند. در صورت وجود نگرانی، پزشک می‌تواند با بررسی سابقه تغذیه‌ای، علائم و در صورت نیاز آزمایش خون، وضعیت ویتامین B12 را ارزیابی کند.
تأمین ویتامین B12 در صورت وجود کمبود به حفظ سلامت عمومی کودک کمک می‌کند، اما نباید انتظار داشت که مصرف آن به‌تنهایی مشکلات ارتباطی، رفتاری یا حسی مرتبط با اوتیسم را برطرف کند. برنامه تغذیه‌ای و درمانی باید متناسب با نیازهای هر کودک تنظیم شود.
فواید ویتامین ب 12 برای اوتیسم
ویتامین ب 12 می تواند در درمان افراد مبتلا به اوتیسم بسیار مفید باشد. این ویتامین در درمان بعضی از مشکلات که در زیر، تاثیر به سزایی دارد.
- در افراد اوتیسم ممکن است باکتری های مفید کمتری برای تولید ویتامین ب 12 وجود داشته باشد. اختلالات گوارشی که در اوتیسم هستند با جذب ویتامین ب 12 به جود می آیند مانند اختلالات گوارشی مثل کرون ، آنتریت یا سلیاک را نام برد.
- وجود باکتری های بیماری زا در اوتیسم مانند باکتری دیس بیوز ( عدم تعادل در فلور روده ) که باعث رشد بیش از حد باکتری ها و انگل ها می شوند و با مصرف ویتامین ب 12 قابل درمان است.
- ویتامین ب 12 موجود در غذا مسیر پیچده و دو مرحله ای را طی می کند تا وارد خون شود ابتدا اسید هیدروکلریک موجود در معده توسط ویتامن ب 12 از پروتئین متصل شده جدا می شود سپس ویتامین ب 12 را توسط معده ترکیب و جذب می شود.
همچنین بخوانید: رفتار درمانی در کودکان
عوارض کمبود ویتامین ب 12
کمبود ویتامین ها می توانند اثرات منفی مختلفی روی عملکرد طبیعی بدن داشته باشند کمبود ویتامین ب 12 هم می تواند اثرات جدی روی سلامت فرد بگذارد به همین دلیل همواره تاکید می شود که از طریق پزشک معالج و انجام آزمایشات بدنتان را مورد بررسی قرار دهید.
مهمترین عوارض کمبود ویتامین ب 12 در بدن عبارتند از :
1.آسیب به اعصاب بدن
2.اختلالات روانی
3.مشکلات قلبی و عروقی
4.مشکلات گوارشی
5.تغییرات در حس بویایی و چشایی
6.اختلال در بینایی
کمبود ویتامین ب 12 و خطر ابتلا به اوتیسم
نمی‌توان بر اساس شواهد موجود گفت که افزایش یا کاهش سطح B12 در مادر به طور مستقیم باعث ابتلا یا پیشگیری از اوتیسم میشود.
بررسی وضعیت تغذیه‌ای مادر پیش از بارداری و در طول دوران بارداری اهمیت دارد، زیرا دریافت کافی ویتامین‌ها و مواد معدنی مورد نیاز بدن برای رشد طبیعی جنین ضروری است. در صورت وجود کمبود، پزشک می‌تواند مکمل مناسب را با توجه به شرایط مادر تجویز کند. بنابراین، توجه به دریافت کافی B12 بخشی از مراقبت‌های تغذیه‌ای دوران بارداری است، اما نباید آن را به عنوان راهی برای پیشگیری قطعی از اوتیسم در نظر گرفت.
همچنین ببینید : کاردرمانی دست در کودکان
فواید شربت ویتامین ب 12 برای کودکان
شربت ویتامین B12 می‌تواند برای کودکانی که به دریافت مکمل نیاز دارند، مناسب است. بااین‌حال، مصرف این شربت برای همه کودکان ضروری نیست و باید با توجه به رژیم غذایی، وضعیت سلامت و احتمال کمبود تجویز شود. در کودکانی که غذاهای محدودی می‌خورند یا بعضی گروه‌های غذایی را به‌طور کامل کنار می‌گذارند، ارزیابی تغذیه‌ای می‌تواند به شناسایی کمبودهای احتمالی کمک کند. برای کودکان مبتلا به اوتیسم مصرف مکمل باید با نظر پزشک انجام شود زیرا شواهد کافی برای معرفی شربت B12 به‌عنوان درمان قطعی اوتیسم وجود ندارد.
سخن پایانی
ویتامین B12 یکی از مواد مغذی ضروری برای عملکرد سیستم عصبی، تولید سلول‌های خونی و سلامت کودکان است. در کودکان مبتلا به اوتیسم، به‌ویژه کودکانی که رژیم غذایی محدودی دارند، بررسی وضعیت تغذیه‌ای می‌تواند به شناسایی کمبودهای احتمالی کمک کند. در کنار توجه به تغذیه، ارزیابی تخصصی رشد و رفتار کودک اهمیت زیادی دارد. انتخاب بهترین متخصص اوتیسم و دریافت برنامه درمانی متناسب با نیازهای کودک می‌تواند به والدین کمک کند تا مسیر درمان و توانبخشی را هدفمندتر دنبال کنند.
